NAZYWAM SIĘ MARIA

NAZYWAM SIĘ MARIA

*

powiem ci teraz
mam piękne imię
nazywam się Maria

*

Mario – powiedział
to słynne mosty Awinionu

kamienne tęcze
jak fontanny rozpięte
rzeka Rodan na niebie

Mario – powiedział
teraz idziemy znaną okolicą

słońce stało wysoko
zwinięte cienie powietrza
płaskie zdeptane dywany

niebieską ciszą pobladłą od słońca
kropla kropli kolor cienia
zamienione w noc i wodę
promieniste łodygi

Mario
już brzeg Normandii

teraz morze pomiędzy ścianami
zbiera się na burzę
zaraz odlot
tynk jasny promienisty
nagle pod chmurami

Mario
Jesteśmy w Aix-en-Provence

platany placu w pieczarach cieni
drogi miękkie i zapowietrzone alejami ciszy
niebieski ślad słońca się toczy

tu kolor stał się czulszy od subtelnego
tu powstał cień kropli

przepowiadam ci Mario
głos usłyszysz szkarłatny
będzie cię kołysał
w miękkie popołudnie przed płonącą nocą

Mario
już czas

dzień pierwszy jeszcze nienazwany
złote podróże niebieskich kamieni
zamknięte w przeźroczystych światłach
innych dni nie będzie

Mario
teraz powiedz prawdziwe imię

*

moje imię
znasz na pamięć
bo zostałeś wybrany
na powiernika
którego nie wymówię