VII

VII
a miało być też o porządku i przygodzie
o ekscesach i o powszechnym Å‚adzie
jest tak ty który idziesz przez kontynenty
przez morza i oceany jeziora i rzeki
który wszechświaty mijasz jak zwykłe ulice
mówisz że zapalisz na moim grobie świecę
ja ci nie wierzę bo byłem Apollinaire’em
i to samo jemu mówiłeś nigdy nie spełniłeś
a bez tego nie ma poezji pośmiertnej
tylko w blasku świecy poetyckie cienie
tworzą na ścianach rymy naskalne
każdej historii o pierwszym i ostatnim
ty wiesz Guillaume
najpiękniejsze są te nienapisane
i te których nie napiszę